Elementy przekraczające pole robocze drukarki nie muszą oznaczać rezygnacji z druku 3D – standardowym rozwiązaniem jest podzielenie modelu na mniejsze segmenty, wydrukowanie ich osobno, a następnie połączenie w całość.
Sam podział wymaga jednak kilku świadomych decyzji, żeby gotowy element zachował odpowiednią wytrzymałość i estetykę w miejscach łączenia.
Gdzie prowadzić linię podziału
Najlepsze miejsca na podział to płaskie, proste powierzchnie, najlepiej pokrywające się z naturalnymi krawędziami czy przejściami w geometrii modelu – dzięki temu linia łączenia jest mniej widoczna niż przy podziale w miejscu o skomplikowanej, zakrzywionej powierzchni. Warto też unikać prowadzenia podziału przez miejsca krytyczne dla wytrzymałości mechanicznej elementu, ponieważ złącze niemal zawsze będzie słabszym punktem niż jednolity, niepodzielony materiał.
Systemy łączeniowe między segmentami
Segmenty można łączyć na kilka sposobów – poprzez zaprojektowanie pasujących do siebie wypustów i wgłębień (tzw. połączenia typu puzzle), przez zastosowanie kołków i otworów wyrównujących pozycję segmentów względem siebie, albo poprzez proste, płaskie złącze klejone. Połączenia typu puzzle dają lepsze wyrównanie i większą powierzchnię klejenia, kosztem bardziej złożonego procesu projektowania samego złącza.
Wybór kleju odpowiedniego do materiału
Rodzaj kleju powinien być dobrany do materiału, z którego wydrukowano segmenty – do PLA i PETG dobrze sprawdza się klej cyjanoakrylowy (tzw. sekundowy) lub dedykowany klej do tworzyw sztucznych, natomiast ABS można dodatkowo łączyć chemicznie, wykorzystując aceton rozpuszczający powierzchnię materiału i tworzący trwałe, monolityczne połączenie po odparowaniu rozpuszczalnika. ASA i PETG nie reagują z acetonem w ten sam sposób, dlatego przy tych materiałach konieczne jest klejenie tradycyjnym klejem.
Wykańczanie linii łączenia
Nawet przy starannie zaprojektowanym złączu, linia podziału zwykle pozostaje w pewnym stopniu widoczna. Jeśli estetyka ma znaczenie, warto zaplanować dodatkowe wykończenie tego miejsca – szlifowanie, szpachlowanie drobnych nierówności czy malowanie całości po połączeniu, ujednolicające wygląd niezależnie od tego, gdzie faktycznie przebiegał podział.
Kiedy podział jest jedyną opcją
Poza przekroczeniem pola roboczego drukarki, podział bywa też uzasadniony przy elementach o skomplikowanej geometrii z licznymi nawisami, gdzie podzielenie na segmenty pozwala zmienić orientację druku każdej części osobno, znacząco redukując potrzebną ilość struktur podporowych względem drukowania całości w jednej, niekorzystnej orientacji.
Jak to zaplanować przy zamówieniu
Jeśli projekt przekracza standardowe pole robocze, warto zgłosić to od razu przy składaniu zamówienia, żeby pracownia mogła zaproponować odpowiedni podział na segmenty, dobrany zarówno pod kątem wytrzymałości, jak i estetyki gotowego elementu. Więcej informacji o realizacji większych projektów dostępnych jest u 3dpunkt.pl.
